Hasło zostanie wysłane na twojego e-maila.

Muszę odpocząć… Wszystko mnie boli, o wszystkim zapominam, chce mi się spać, padam z sił. Czujesz się podobnie? Być może cierpisz na zespół przewlekłego zmęczenia. Co to znaczy? Jakie są jego objawy i przyczyny? Jak leczyć zespół przewlekłego zmęczenia?

Czym jest zespół przewlekłego zmęczenia?

Zespół przewlekłego zmęczenia – w skrócie CFS (ang. chronic fatique syndrome) to jedna z zagadek medycyny – niewytłumaczalne trwałe zmęczenie, które nie ustępuje po śnie i odpoczynku. Syndrom ten uważany jest za kolejną chorobę cywilizacyjną, jednak wciąż nie figuruje w międzynarodowym spisie chorób. Inne jego nazwy to zespół chronicznego zmęczenia lub przewlekły zespół wyczerpania.

Przyczyny zespołu wyczerpania

Przyczyny przewlekłego zmęczenia wciąż nie są do końca znane, jednakże naukowcy podejrzewają, iż za syndrom może mieć podłoże genetyczne lub też mogą go wywoływać czynniki immunologiczne, tzn. związane z odpornością człowieka – różnego rodzaju alergie, infekcje, a nawet ciężko przebyta mononukleoza, długotrwały stres lub wirus EBV. Jego przyczyną może być także niedobór składników odżywczych w organizmie.

Jak objawia się syndrom chronicznego zmęczenia?

Objawów zespołu wyczerpania jest naprawdę wiele i można je przypisać do różnorakich chorób. Dominującą oznaką jest stałe, trwające co najmniej 6 miesięcy uczucie zmęczenia, które nie ustępuje po odpoczynku. Syndrom wywiera ogromny wpływ na funkcjonowanie osoby na nią cierpiącej – zarówno w kwestiach zawodowych, jak w życiu prywatnym.
Objawy towarzyszące zespołowi przewlekłego zmęczenia:

  • uczucie wyczerpania,
  • złe samopoczucie,
  • bóle mięśni i stawów,
  • bóle gardła,
  • bóle głowy,
  • stan podgorączkowy lub gorączka,
  • powiększone, bolesne węzły chłonne,
  • zaburzenia koncentracji,
  • kłopoty z pamięcią,
  • problemy ze snem (zwłaszcza uczucie zmęczenia po przebudzeniu),
  • dezorientacja.

Jeśli sądzisz, że syndrom chronicznego zmęczenia może dotyczyć również ciebie – najpierw wyklucz, po konsultacji lekarskiej, takie choroby, jak np.: anemia, niedoczynność tarczycy, cukrzyca, choroby serca, płuc, wątroby, nerek, a także borelioza, stwardnienie rozsiane i depresja. Twoje złe samopoczucie może mieć wiele przyczyn, dlatego, przy poważnych objawach, nie próbuj leczyć się na własną rękę.
Badania laboratoryjne pomocne w diagnozie CFS: morfologia krwi, OB, analiza moczu, stężenie Ca i P we krwi, glukoza, kreatyna, mocznik, badanie hormonów tarczycy.

Zespół przewlekłego zmęczenia – 8 rad, jak pokonać niemoc?

Jeśli już jesteśmy pewni, że cierpimy na przewlekły syndrom wyczerpania – możemy pomóc sobie ulżyć w cierpieniu. CFS nie stanowi śmiertelnego zagrożenia, ale też nie ma na syndrom „złotego środka”.
Poznaj metody, jak pokonać niemoc, polecane przez specjalistów – lekarzy, fizjoterapeutów i pacjentów.

1. Lekarz

Konsultacja lekarska, jak już zostało wspomniane, jest niezbędna przy diagnostyce syndromu. Jeżeli inne choroby zostały wykluczone – pozostań w stałym kontakcie z lekarzem. To zapewni ci poczucie bezpieczeństwa.

2. Zdrowy tryb życia

Prowadzenie zdrowego trybu życia jeszcze nikomu nie zaszkodziło – zadbaj o odpowiednie odżywianie, odpoczynek i umiarkowaną aktywność fizyczną.

3. Zaakceptuj swój stan

CFS to nie koniec świata. Nie załamuj się, ale walcz o lepsze samopoczucie. Zaakceptuj swój stan, pokochaj swoje nowe ja – będzie ci łatwiej funkcjonować.

4. Wyrażaj swoje uczucia

Nie zamykaj się w sobie. Skoro już wiesz, że cierpisz na zespół przewlekłego zmęczenia – pozwól sobie przeżyć żal, złość i smutek. Masz do tego prawo.

5. Nie obwiniaj się

To nie jest twoja wina – nie ma potrzeby czuć się odpowiedzialnym za napotkane dolegliwości.

6. Poszukaj wsparcia

Wielu chorym pomaga rozmowa z innymi osobami cierpiącymi na syndrom chronicznego zmęczenia. Nie musisz przechodzić przez ten stan w odosobnieniu. Wiele możesz się nauczyć od osób z tym samym problemem. Razem zawsze raźniej.

7. Odpoczynek priorytetowy

Zakoduj sobie, że odpoczynek w ciągu dnia jest ci niezbędny i nie obwiniaj się za nieróbstwo. To wszystko dla twojego dobra.

8. Carpe diem!

Chwytaj dzień! Nie myśl o tym, co może cię niedobrego spotkać, skoro cierpisz na CFS. Ciesz się dobrą chwilą i pamiętaj, że po burzy zawsze wychodzi słońce!

To tylko niektóre z porad. Jeśli czujesz, że CFS może dotyczyć również ciebie – zacznij działać! Z chęcią podzielę się innymi, łatwymi do wprowadzenia w życie poradami. Nie jesteśmy sami!

Zobacz też:

4 naturalne sposoby na nerwy i stres

Naturalne sposoby na bezsenność

5 sposobów na jesienną chandrę

Źródła: wiedza własna, poradnikzdrowie.pl, Domowy poradnik zdrowia, red. J.H. Renner, portal.abczdrowie.pl.

  • Konopna Farmacja Poznań

    Podnieść witalność odporność pomoże ekstrakt konopny CBD Większość osób postrzega produkty z konopi jako niebezpieczne narkotyki i odrzuca je niejako z definicji. Nieliczni wiedzą, że konopie to zbawienne lekarstwo w łagodzeniu objawów jaskry, bólów związanych ze stwardnieniem rozsianym, w chorobie Alzheimera, w pobudzaniu apetytu u chorych na AIDS, w leczeniu niektórych nowotworów, znoszeniu złego samopoczucia podczas chemioterapii nowotworów oraz w niektórych postaciach migreny i padaczki. W ziołolecznictwie tradycyjnym kwiaty konopi stosowano do leczenia owrzodzeń, ran i poparzeń. Nasiona w formie pasty były stosowane przeciwzapalnie, jako lek przeczyszczający i odrobaczający. Olej tłoczony z nasion używano jako odżywkę do włosów, a żywiczny wyciąg na bazie alkoholu był stosowany jako środek przeciwbólowy, redukujący poziom lęku, poprawiający apetyt, stosowany przy migrenie, bezsenności i przypadłościach neurologicznych. W 1839 roku kolega W. B. O’Shaughnessy zastosował jako pierwszy z powodzeniem cannabis jako środek znieczulający przy bólach reumatycznych, kolce jelitowej u dzieci i bólach tężcowych. Również angielska królowa Wiktoria stosowała konopie dla złagodzenia bólów menstruacyjnych. Na początku XX wieku znanych było co najmniej sto środków leczniczych, w których Cannabis stanowił istotny, jeśli nie jedyny składnik. Lekarstwa na bazie konopi były i są przepisywane na kilkadziesiąt różnych schorzeń. Jeszcze mniej osób wie, że konopie, to nie tylko marihuana (THC). Konopie to także olej z konopi, który zawiera jedynie śladową ilość THC i duuużo CBD (Kannabidoil), CBD-A (Kannabidiolic Kwas), CBC (Kannabichromen) i CBG (Kannabigerol), jak również różnorodnych terpenoidów i flawonoidów. Olej z konopi dzięki tym składnikom ma silne działania przeciwzapalne i posiada jeden z najwyższych poziomów przeciwutleniaczy w naturze. Najnowsze badania wykazują, że CBD i CBDA przyczyniają się do zwalczania „cichego” przewlekłego zapalenia, które jest źródłem większości nowotworów, chorób zwyrodnieniowych i rzadziej lub częściej występujących chorób z autoagresji. Jakie to choroby? Oto przykłady: stwardnienie rozsiane (SM) , autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AZW) , choroba Gravesa-Basedowa ,choroba Hashimoto ,cukrzyca insulinozależna ,reumatoidalne zapalenie stawów (RZS),zesztywniające zapalenie stawów (ZZSK) , toczeń układowy (SLE) ,polimialgia reumatyczna ,zespół Sjögrena ,bielactwo ,zapalenie wielomięśniowe , zapalenia tętnicy skroniowej (olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, choroba Hortona), ekstrakt z konopi ma pozytywny wpływ (CBD i CBDA )na przebieg neuroboreliozy, autyzmu, ADHD, PITAND, PANS, PANDAS etc. i….na nas samych. Dlaczego? Zawsze chcieliśmy sprawdzić co się stanie, gdy delikatnie zaingerujemy w układ endokannabinoidowy 😉 . Nie wiecie co to jest? To układ biorący udział w wielu fizjologicznych procesach, m.in. regulacji gospodarki energetycznej organizmu, regulacji powiązań neurohormonalnych, neuroimmunologicznych, aktywności motorycznej, nastroju, motywacji, głodu i sytości, zużytkowania energii oraz kontroli metabolizmu lipidów i węglowodanów. Działanie wywiera przez wpływ ośrodkowy na podwzgórzowe i mezolimbiczne neurony regulujące łaknienie, a także obwodowy wpływając na czynność adipocytów, hepatocytów i endokrynnej części trzustki. Na układ endokannabinoidowy składają się receptory CB1 i CB2, agoniści egzogenni i endogenni: kannabinoidy i endokannabinoidy oraz enzymy regulujące syntezę i degradację endogennych ligandów tego układu. Endogennymi agonistami układu endokannabinoidowego są między innymi anandamid (AEA) i 2-arachidonoiloglicerol (2-AG). Receptory CB1 są rozmieszczone nie tylko w mózgu, ale także w tkance tłuszczowej, mięśniach szkieletowych, wątrobie i innych narządach, a CB2 głównie na komórkach układu immunologicznego. Niesamowite, nieprawdaż? Jesteście zainteresowani profilaktyką, znajdujecie się w grupie ryzyka lub chorujecie na jedną z ww chorób? Mamy dla Was dobrą wiadomość. Do niedawna problem stanowiła dostępność preparatów zawierających CBD i CBDA, ale koniec z tym…. mamy wyjątkowy produkt ekstrakt z konopi CBD + CBDa 6 % https://konopiafarmacja.pl/w…/17-konopny-ekstrakt-cbd-6.html